Actueel

Recente activiteiten van de Stichting Gaasterlân Natuerlân

Datum voor zitting over beroep Smals tegen besluit gemeente De Fryske Marren bekend

13 februari 2019 heeft gemeente DFM besloten geen omgevingsvergunning te verlenen waardoor de de plannen van Smals, voor de kust van Gaasterland een zandwinningindustrie op te zetten, geen doorgang kon vinden. Belangrijke afwegingen bij deze keuze van de gemeente waren onder andere de impact op de natuur, de schade aan het weidse uitzicht vanaf met name de kliffen en de continue geluidshinder( die door de machines op en rondom het industrie-eiland zouden worden  veroorzaakt).

Smals heeft daarop beroep aangetekend bij de raad van State. De hoorzitting over dat beroep is gepland op 5 november 2020,  11 uur in Den Haag. De uitspraak volgt daarna binnen een termijn van 12 weken.

In verband met Covid-19 preventie mogen slechts een beperkt aantal mensen aanwezig zijn bij deze zitting. Dat zijn uiteraard een afvaardiging van baggerbedrijf Smals en Gemeente De Fryske Marren. Daarnaast zij die een zienswijze hebben ingediend en zich daarna als belanghebbende bij de RvS hebben aangemeld in principe welkom maar door de Covid-preventie zijn er beperkingen van kracht. Een afvaardiging namens de natuurorganisaties en een afvaardiging namens een paar groepjes en individuele inwoners van Gaasterland mogen aanschuiven. Omdat in de aanloop van de uiteindelijke besluitvorming door de gemeente DFM, een aantal indieners van een zienswijze is gaan samenwerken is afgesproken dat een afvaardiging namens het comité Geen zandindustrie in het IJsselmeer aanschuift. 

De juristen die ons vertegenwoordigen bij de RVS hebben gevraagd of de hoorzitting live gestreamd kan worden opdat ieder die dat wil de zitting thuis kan volgen. Zodra bekend is of dit kan zal dit op de site https://www.geenzandindustrieijsselmeer.nl en op de site van www.gaasterlan-natuerlan.nl bekend worden gemaakt.

De RvS kijkt in haar oordeel niet naar de inhoudelijke argumenten maar focust bij haar oordeel op de procedure. Is het besluit van gemeente DFM op een juiste manier tot stand gekomen en zijn de juiste procedures die tot dit besluit hebben geleid gevolgd. En ze bekijkt of het besluit ( om geen omgevingsvergunning af te geven) redelijk is en of alle belangen adequaat zijn meegewogen. Gaasterlân Natuerlân is van mening dat dit alles wel degelijk het geval is en hoopt uiteraard op een gunstige uitspraak van de Raad van State, hetgeen wil zeggen dat gemeente DFM in het gelijk wordt gesteld. We vormen dus dit keer samen met de gemeente èèn front tegen Smals.

Informatie over de Natuurweek 2020

Het thema is dit jaar KLEUR in de Natuur.                                                                                                                                                                       De natuurweek 2020 staat in het teken van kleur (+ geur) en dat is helemaal niet vreemd. Natuur is kleur. Denk natuur en je ziet groen; strand is geel; heide is paars en bergen zijn grijs. Planten hebben veel verschillende kleur maar de dieren gaan helemaal los. Bij dieren zie je alle kleuren van de regenboog en alle variaties en mengsels.                                                                                                                     Kleur zie je als licht weerkaatst of geabsorbeerd wordt door voorwerpen waar het licht op schijnt. Als al het licht wordt weerkaatst dan zie je de kleur wit maar wordt het licht opgenomen door het voorwerp dan zie de kleur zwart. Je hebt licht nodig om kleur te kunnen zien. In de nacht is er geen licht en dus zijn de nachtdieren wat saai gekleurd. Zij kunnen kleur niet gebruiken om op te vallen. Dieren die overdag in de weer zijn kunnen kleuren wel gebruiken om bijvoorbeeld op te vallen. Zo kunnen ze een partner zoeken; het is meestal het mannetje wat zich fraai uitdost. Niet alle dieren willen opvallen; deze kiezen voor bruine en groene tinten. Je kunt ook de kleuren lenen van een gevaarlijker dier zodat je zelf niet lastig gevallen wordt door een dier wat je wil opeten.                                    Planten lijken misschien iets minder uitbundig maar zij gebruiken ook het hele kleuren palet om op te vallen. Kleuren worden ingezet om insecten te lokken die moeten zorgen dat er weer nieuwe planten ontstaan. Niet alle planten bloeien uitbundig net als niet alle dieren er gekleurd op staan. Waarom niet; hebben ze een andere slimme truc bedacht om te zorgen dat ze toch blijven bestaan? 

Kortom er is nog heel wat te ontdekken met kleuren en geuren in de natuur.                                                                                                   Voor meer informatie over wat er wel en niet door kan gaan in verband met COVID-19 preventie kijk op: www.gaasterlandsenatuurweek.nl

Verhuizing Sybrandy's naar Hege Gerzen

Wij waren zeer verbaasd te horen dat er plannen waren om Sybrandy’s Speelpark te verhuizen naar de Hege Gerzen. En nog verbaasder over de financiële ondersteuning van de gemeente bij dit plan. De Hege Gerzen ligt tussen het Oudemirdumklif en de Steile Bank; beiden onderdeel van Staatsnatuurmonument Friese IJsselmeerkust. Dit gebied is vooral van belang voor watervogels die daar onder meer komen om te ruien. Dat vraagt rust in de omgeving, en om dat te waarborgen is er bij de bouw van het paviljoen een convenant afgesloten. In het convenant staan afspraken die de gemeente en natuurorganisaties hebben gemaakt over de inrichting en het gebruik van het gebied. Zie ook Convenant Hege Gerzen 2012 zoals dit door betrokken partijen is afgesloten.

De verhuizing leek ons niet passend bij de Hege Gerzen, maar het merendeel van de inwoners van Oudemirdum en omstreken ziet dat anders. Er is besloten om onder voorwaarden toch in te stemmen. Doorslag heeft hierbij gegeven de plannen voor natuureducatie op het terrein van de Hege Gerzen. Dat biedt kansen om informatie te geven over natuur en landschap. Tevens wordt er geïnvesteerd in een natuurlijker inrichting van het terrein waardoor het een groenere uitstraling krijgt. Mocht de verplaatsing van het speelpark geen realiteit worden, dan gaat de uitwerking van de plannen voor natuureducatie en herinrichting wel door. Zie ook het Addendum bij Convenant Hege Gerzen 2019 bij het convenant, zoals dat in 2019 is afgesloten teneinde de afspraken over natuurontwikkeling etc., op de Hege Gerzen goed te borgen.

Een punt van zorg blijven de toe- en afvoerwegen, die volgens ons op dit moment ongeschikt zijn om de verwachte toeloop te verwerken.

Wij zijn ons er van bewust dat de instemming met de plannen, weliswaar onder voorwaarden, niet voor alle donateurs vanzelfsprekend is. Mochten er donateurs zijn die behoefte hebben hierover van gedachte te wisselen, dan kunnen ze contact op nemen met het bestuur.bij het convenant 

Onrust in Wijckel

Een paar bestuursleden van SGN waren uitgenodigd bij een besloten bijeenkomst in Wijckel op 11 juni 2020. Er leeft bij veel inwoners grote bezorgdheid over de mogelijke effecten van de bestrijdingsmiddelen die worden gebruikt bij de bollenteelt. Een afgevaardigde van PB Wijckel maakte een verslag: Verslag 11juni 2020 voor Wikelflecht. Een aantal van de aanwezige politici (Burgerbelang en NCPN waren er niet, alle andere fracties waren vertegenwoordigd, bovendien was wethouder Groeneveld van Groen Links van de partij) namen daarna het initiatief voor het indienen van een  MotieBestrijdingsmiddelenGaasterland GL FNP PvdA D66 VVD CU NCPN  De motie werd met 24 voor en 4 tegen aangenomen (4 CDA leden stemden tegen).

Stikstof

Een sprekender voorbeeld van het functioneren van onze rechtsstaat, met de trias politica als fundament, is nauwelijks denkbaar. Een slimme jurist trekt één van de pijlers onder de rampzalige nalatenschap van voormalig CDA Staatssecretaris Henk Bleker onderuit, en het land is in rep en roer. Als zelfs Mark Rutte verzucht dat dit de ergste crisis is uit zijn premierschap, lijkt er toch echt iets aan de hand te zijn (Dit stuk is geschreven voordat het COVID-19 virus toesloeg).

En er is iets aan de hand. De vervuiling van ons milieu met stikstofoxiden en –dioxiden, is onderdeel van het nog veel omvangrijkere probleem van de belasting van onze omgeving met nutriënten, waarvoor voor een groot deel de veehouderij verantwoordelijk is. Maar deze sector is zeker niet alleen verantwoordelijk. Ons overmatige gebruik van verbrandingsmotoren, met name in het weg- en vliegverkeer en de manier waarop de bouwnijverheidsindustrie functioneert, doen eveneens een belangrijke duit in het zakje. En er zijn meer bronnen die voor de problemen zorgen.

De  natuur- en milieubeweging, geflankeerd door de wetenschap, waarschuwt er al decennia lang voor. Maar deze signalen worden consequent genegeerd door onze overheid die het kennelijk als haar belangrijkste taak ziet de economische groei te waarborgen. Maar tegen welke prijs vragen wij ons af? Je mag toch van diezelfde overheid vooral verwachten dat ze het algemeen belang vooropstelt. En dus naast het nastreven van economische voorspoed, milieu, natuur en landschap in bescherming neemt teneinde ons welzijn te kunnen garanderen.

Vele opeenvolgende regeringen hebben verzuimd de maatregelen te nemen die nodig waren. De veestapel groeide door, en een vloed aan regelgeving moest de kwalijke gevolgen daarvan inperken. En juist al die bureaucratische regeltjes hebben voorstelbaar veel kwaad bloed gezet bij veel boeren.

Boeren die zich geconfronteerd zien met een wurgende stapeling van regelgeving zonder een duidelijke visie op de toekomst. De huidige stikstofmaatregelen zijn de spreekwoordelijke druppel. Een en ander neemt overigens niet weg dat de agrarische sector zichzelf wel graag in de slachtofferrol plaatst, waarbij met name de houding van de vertegenwoordigende organisaties opvalt. Een luisterend oor en enig zelfkritisch vermogen zou hen niet misstaan. Maar het komt er hoe dan ook uiteindelijk wel op neer dat vooral het kleine boeren-gezinsbedrijf het gelag betaalt.

Deze  medaille heeft nog een belangrijke en evenzo kwalijke keerzijde. De effecten van onze intensieve veehouderij gaan veel verder dan onze landsgrenzen. Zo wordt  op grote schaal regenwoud in het Amazonegebied gekapt om zo grond vrij te maken voor de teelt van soja (en mais), als krachtvoer voor ons vee. Via de Rotterdamse haven vinden deze “grondstoffen” hun weg naar niet alleen de Nederlandse, maar naar veel West Europese veehouders. Het leidt in de landen van herkomst tot grootschalige bodemdegradatie en schending van de rechten van inheemse volkeren. De uiteindelijke grootschalige vernietiging van deze eeuwenoude ecosystemen draagt sterk bij tot het mondiale biodiversiteitsverlies en wakkert klimaatverstoring aan. 

Wat (inter)nationaal speelt, speelt ook al lange tijd in Gaasterland. Wij hebben al vele malen in onze correspondentie met overheden het vermesting-probleem aan de orde gesteld, zonder daar een luisterend oor voor te vinden. (Reactief) stikstof doet zijn naam eer aan doordat het onze natuur smoort onder een verstikkende deken. De bodem van Gaasterland bestaat vooral uit kalkarm zand. De vegetatie die daar van nature op groeit heeft zich daarop aangepast en kent een kenmerkende samenstelling met een per soort geringe concurrentiekracht. De kritische depositiewaarden voor stikstof worden volgens het rekenmodel van het RIVM  hier al decennia lang (fors) overschreden. En dat heeft grote gevolgen. Om een voorbeeld te noemen: Bomen zijn op dergelijke zandgronden voor een adequate opname van mineralen afhankelijk van bodembewonende schimmels waar ze mee samenleven. Deze zogenoemde mycorrhiza-schimmels zijn door de decennialange overmatige stikstofdepositie vrijwel gedecimeerd. Dit en andere ecologische mechanismen leiden tot uitspoeling, strooiselophoping, verzuring en andere disbalansen in de bodem. En een verstoorde bodem leidt tot een verarmde vegetatie. Die verarmde vegetatie leidt tot een verarmde dierenwereld. En dat zien we duidelijk om ons heen.

Alhoewel veel te laat, zijn er nog steeds kansen het tij te keren. De noodzaak tot het nemen van harde maatregelen wordt nu breed gedragen. Het is ons eerder niet gelukt de crisis te voorkomen, maar we zullen ons blijven inspannen om tot een winsituatie te komen voor zowel de natuur als de landbouw. Om die intentie kracht bij te zetten hebben we o.a. schouder aan schouder met biologische boeren meegelopen in de “Kring-Loop” op 14 januari 2020 om minister Schouten op het Binnenhof een 10-puntenplan aan te bieden. In dat plan wordt een weg vooruit geschetst die handen en voeten geeft aan de kringloopvisie van het ministerie.

Bestrijdingsmiddelen

De verontruste inwoners van Drenthe, verenigd in de actiegroep Meten is Weten heeft op 3 juli een belangwekkend onderzoek afgerond. Volg voor meer informatie de link naar een bericht van Meten is Weten. In juni 2020 presenteerde de Gezondheidsraad een vervolgrapport. Hier klikt u voor het gehele rapport Advies Gezondheidsraad bestrijdingsmiddelen. Of anders leest u hier de Samenvatting-Vervolgadvies-Gewasbescherming-en-omwonenden.

Synthetische bestrijdingsmiddelen vormen een groot probleem voor onze leefomgeving. Ze worden massaal ingezet in allerlei geledingen van onze maatschappij. Van ontsmetting van containers in onze zeehavens tot het vlooienbandje van onze kat. Maar vooral in de landbouw, en dan meer specifiek de akkerbouw en sierteelt (bloembollen bovenal) gaan onwaarschijnlijk grote hoeveelheden om.

De geschiedenis van synthetische bestrijdingsmiddelen is er een van “trial and error”. Zo werd in de  50-iger jaren van de vorige eeuw het beruchte DDT de hemel in geprezen als een zegen voor de landbouw. Tot dat in de 60-iger jaren wetenschappers aantoonden dat het middel bijzonder schadelijke nevenwerking had op de natuur. Dat leidde tot een verbod. Maar de chemische industrie zat niet bij de pakken neer, en verzon nieuwe “minder schadelijke” alternatieven zoals de zgn. “drins” (Aldrin, Dieldrin, etc.). Deze stoffen hoopten zich echter op in de vetreserves van vogels, en dat resulteerde in massale sterfte van sommige soorten. En zo volgde generatie op generatie. Aangekomen in het heden hebben we te maken met neonicotinoïden. Dit zijn neurotoxines waar o.a. zaden mee worden “gecoat”. De hele plant wordt daarmee giftig. Er is veel minder van nodig dan het toenmalige DDT, maar het is wel 1.000 maal giftiger! De gevolgen laten zich raden.

Het zijn middelen met een wijd werkingsspectrum. Een middel dat wordt ingezet tegen de Colaradokever, doodt niet alleen deze kever, maar ook alle andere keversoorten en een enorm scala aan andere insecten. Een middel dat wordt ingezet tegen phytophtera, doodt niet alleen deze schimmel, maar alle schimmels. Het herbicide glyfosaat doodt niet alleen kweekgras, maar een heel regiment aan grassen en kruiden. Kortom, ze zaaien dood en verderf onder flora en fauna. Omdat het vaak basale lagen van ecosystemen betreft, werken ze ver door in de voedselketen. O.a. resulterend in een evidente afname van insectenetende vogels.

De middelen blijven bovendien beslist niet beperkt tot de percelen waar ze worden toegepast. Door processen als drift, uitspoeling en verdamping komen ze in de wijde omgeving terecht, waar ze hun vernietigende werking voortzetten. In sommige gevallen zelfs als het afbraakproducten betreft. En over synergetische effecten is al helemaal nauwelijks iets bekend.

Deze middelen zijn zeer lucratief en worden geproduceerd door machtige multinationals (zoals Bayer-Monsanto). Hun (politieke) macht reikt erg ver. Zo ver zelfs dat ze consequent het voordeel van de twijfel krijgen bij introductie van nieuwe middelen op de markt. Ben je als eenvoudige burger bezorgd over de effecten van deze middelen op je gezondheid en omgeving, dan ligt de bewijslast volledig bij jou op je bordje. De overheid zwijgt en ziet toe. Ga er maar aan staan!

Als kleine lokale natuur- en landschapbeschermingsclub kunnen wij dit natuurlijk niet keren. Maar wat we wel doen is deze problematiek in onze contacten aan de orde stellen. Èn schouder aan schouder met onze biologische boeren verandering van onder op stimuleren. Want zij bewijzen in de praktijk van alledag dat we wel degelijk zonder dergelijke middelen kunnen. Meer bewustwording leidt tot een afnemende vraag, en daar heeft zelfs een machtige multinational als het Duitse Bayer-Monsanto en of het Chinese Syngenta geen antwoord op